สรุปไอเดียที่ผมได้จากการอ่านหนังสือ “วิถี(ไม่)ตัน” ของคุณตัน ภาสกรนที ผมลองสรุปไอเดียที่ผมจะนำไปใช้ดังนี้ครับ

หุ้นส่วน

ช่วงที่คุณตันเริ่มต้นบริษัทใหม่หลังจากขายธุรกิจโออิชิไป เรื่องสำคัญแรกๆเลยคือการหาทีมงานผู้ก่อตั้ง แน่นอนคุณตันคนเดียวทำบริษัทให้โตพรุ่งพรวดเองไม่ได้ ต้องอาศัยทีมงานผู้ร่วมก่อตั้งที่เก่งๆมาช่วยกัน แนวคิดดีที่แปลกและเป็นการคิดใหม่คือ ทำโครงการ “The 9 Challengers” เพื่อรับสมัครคนรุ่นใหม่ไฟแรงเข้ามาเป็นผู้ร่วมก่อตั้ง 9 คนแรกของ บริษัท ไม่ตัน จำกัด แนวคิดดีๆคือคุณตันเค้าต้องการผู้ร่วมก่อตั้งที่มีใจ และพร้อมจะฟันฝ่าและผลักดันบริษัทใหม่ให้เข้าตลาดหลักทรัพย์ได้ภายใน 5ปี เพราะฉะนั้นงานที่ไม่หมูแบบนี้เลยต้องมีการคัดเลือกคนที่ไม่ใช่แค่พนักงานรับเงินเดือนประจำ แต่เป็นคนที่พร้อมเข้ามาเป็นหุ้นส่วนบริษัทใหม่อันนี้ เป็นหุ้นส่วนอนาคต ผมคิดว่าเป็นวิธีการหาหุ้นส่วนบริษัทที่ดีอีกแบบครับ และเป็นการคิดใหม่

การบริหารองค์กร เปรียบเทียบกับ ขบวนเชิดสิงโตนครสวรรค์

คุณตันเปรียบเทียบได้น่าสนใจดีครับในเรื่องการบริหารองค์กร vs. ขบวนเชิดสิงโตนครสวรรค์ ลองนึกขบวนเชิดสิงโตนะครับ ซึ่งจะประกอบไปด้วย แป๊ะยิ้มที่จะเดินนำหน้าขบวนคอยให้จังหวะหัวสิงโต และหัวสิงโตก็นำขบวนตัวสิงโตยาวๆซึ่งประกอบไปด้วยลูกทีมหลายๆคน ทั้งขบวนจะเดินเป็นจังหวะได้ตามเสียงกลอง ตุ้มๆ ตุ้มๆ (นึกภาพตามนะครับ) เหมือนกันกับการบริหารองค์กร แป๊ะยิ้มก็คือ CEO นั่นเองที่คอยนำองค์กรและบริษัทไปข้างหน้า และเสียงกลองนั่นเองก็คือวัฒนธรรมองค์กร กฎระเบียบ เป้าหมาย ภารกิจของบริษัท ที่จะคอยชี้นำพนักงานทั้งองค์กรไปในทิศทางเดียวกัน CEO ก็มีหน้าที่สร้างวัฒนธรรมองค์กรนี้ขึ้นมาครับ เพื่อนำองค์กรไปจ้างหน้า นอกจากนี้บางครั้งก็อาจต้องมา coaching ข้างๆขบวนคอยกำกับบ้างเป็นระยะเพื่อให้องค์กรมุ่งไปข้างหน้าได้ตามป้า แนวคิดนี้ชี้ให้เห็นหน้าที่สำคัญของ CEO ชัดเจนมากขึ้นทีเดียวครับ

นอกจากนี้สิ่งสำคัญคือความสามัคคีของพนักงานในการสร้างวัฒนธรรมองค์กรร่วมกัน เรื่องนี้คุณตันแนะนำให้เริ่มต้นที่ตัวเองก่อน หากต้องการอะไร ต้องให้สิ่งเดียวกันกับคนรอบข้าง “ใช้ ใจแลกใจ …ให้โดยไม่หวังการตอบแน ฝึกบ่อยๆจนกระทั่งกลายเะป็นนิสัย ทำมาจากใจ”

ลายเซ็นที่เป็นของเราเอง

มีคนเคยมาถามคุณตันครับว่าทำไมเค้าทำตามแนวคิดของผู้ประสบความสำเร็จทั้งหลายแบบเป๊ะๆหลายๆท่าน ทำติดต่อกันมา 3ปี เค้ายังไม่ประสบความสำเร็จ คุณตันแนะให้คุณสร้าง “รอยเท้าของตัวเอง” ครับ คุณอาจนำหลักคิดดีๆของคนที่ประสบความสำเร็จมาปรับใช้ แต่ไม่จำเป็นต้องนำมาทั้งหมดก็ได้ครับ เรื่องสำคัญคือให้คุณเป็นตัวของตัวเอง คุณไม่จำเป็นต้อวเป็นเหมือนใคร

โตอย่างไผ่

ไผ่เป็นต้นไม้ที่มีอายุยืน แข็งแรง ยิ่งเมื่อไผ่รวมกันหลายๆต้นเป้นกอไผ่แล้วยิ่งเสริมพลังซึ่งกันและกันให้ทั้งกอแข็งแรง ทนแรงลม และขยายกอไผ่ออกไปเป็นป่าไผ่ ต้นไผ่ต่างแข่งกันเติบโตและเสริมให้กลายเป็นป่าไผ่ในที่สุด คุณตันนำแนวคิดนี้มาใช้ เป็น “แนวคิดใหม่” ในการทำสตูดิโอถ่ายภาพแต่งงานที่ทองหล่อ จากเดิมที่แต่ละเจ้าต่างแข่งขันกันเอง คุณตันส่งเสริมและให้ทุนให้คนเก่งออกมาเปิดร้านใหม่ในย่านทองหล่อเพื่อสร้างให้ทองหล่อเป็นย่านสตูดิโอถ่ายภาพ และก็พิสูจน์ให้เห็นว่าร้านเยอะสร้างย่านขึ้นมา ต่างช่วยส่งเสริมให้ตลาดโต และอยู่กันได้ทั้งๆที่ต่างก็แข่งขันกัน แต่ทุกๆเจ้าก็สร้างผลกำไรได้เช่นกัน

การคิดใหม่

คุณตันเคยออกเรือไปตกหมึก แต่ตกหมึกยังไงก็สู้คนเก่งที่ชำนาญไม่ได้ซักที ตกหมึกได้ไม่เยอะเหมือนคนเก่ง คุณตันเลย “คิดใหม่” ถ้าเรามาทีหลังและไม่ชำนาญเท่าคู่แข่ง เราจึงเอาจำนวนเข้าสู้ แทนที่จำใช้เบ็ดเดียว คุณต้นเอาเบ็ดมาเสียบเรียงกันเป็นตับเลยเพื่อมาแข่ง สุดท้ายก็ชนะคนที่ชำนาญกว่าได้ “ถ้าเก่งสู้เข้าไม่ได้ ทางเดียวที่จะทำให้ได้เท่ากับหรือมากกว่าคือ ต้องทำให้มากกว่า 2-3 เท่า หรืออาจจะมากกว่านั้น”

ในการทำธุรกิจ กฎที่แน่นอนที่สุดคือ “ความไม่แน่นอน” คุณจำเป็นต้องเปลี่ยนแปลง ยิ่งปัจจุบันที่โลกหมุนเร็วขึ้นๆ คุณยิ่งที่เปลี่ยนแปลงเร็วขึ้น วิถีทำธุรกิจ (Business Practice) ที่เคยทำสำเร็จในอดีต อาจไม่ใช่วิถีที่จะทำให้คุณประสบความสำเร็จแล้วในปัจจุบัน เพราะฉะนั้นคุณต้อง “คิดใหม่ทำใหม่” อยู่เสมอ คุณต้องกล้าที่จะออกจาก Comfort Zone ของคุณ อย่าเคยชินกับความสบาย ต้องกล้าได้กล้าเสี่ยงที่จะทำธุรกิจ “หลายคนติดกับดักชีวิตเพราะเลือกใช้ชีวิตเหมือนหนูถีบจักร วิ่งไปแค่ไหนก็ยังย่ำอยู่กับที่ เพราะเสียเวลาทำในสิ่งซ้ำๆ ทำในสิ่งที่ไม่ได้พัฒนาตนเอง”

คุณเคยถามตัวเองมั้ยว่า ครั้งล่าสุดที่คุณทำให้เกิดเสียง “ว้าว!” ในธุรกิจคุณครั้งล่าสุดนั้นเมื่อไหร่? ถ้าคุณหวังจะได้สิ่งใหม่ๆ ประสบความสำเร็จมากกว่าเดิม สร้างยอดขายได้ทะลุเป้ามากกว่าเดิม คุณก็ต้องคิดใหม่ สร้างปัจจัยใหม่ๆขึ้น ไอเดียของคุณคือสิ่งสำคัญในการผลักดันธุรกิจให้ “ว้าว!”

ทฤษฎีปลาโลมา

คุณตันเชื่อว่าไม่มีใครอยากเป็นลูกจ้างไปตลอดชีวิต เพราะฉะนั้นคุณตันจะพยายามสร้างการมีส่วนร่วมให้กับพนักงาน ให้พนักงานที่เเก่งมามีส่วนร่วมเป็นหุ้นส่วนในการเป็นเจ้าของธุรกิจ “จิตวิญญาณความเป็นเจ้าของ” จะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อทุกคนรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งในหุ้นส่วน ต้องร่วมกันทำ ร่วมกันแบ่งปัน ลำบากร่วมกัน ถึงจะสบายด้วยกัน นอกจากนั้นยังต้องให้ผลประโยชน์กับหุ้นส่วนแบบทันท่วงทีด้วย เช่นเดียวกันกับเวลาเราไปดูการแสดงปลาโลมา เวลาปลาโลมากระโดดตามจังหวะที่ผู้ฝึกสอนสั่ง มันก็จะได้กินอาหารทันทีเดี๋ยวนั้นเลย ไม่ต้องรอไปเป็นหลายๆเดือน

One thought on “แนวคิดดีๆที่ได้จากหนังสือ “วิถี(ไม่)ตัน” ของคุณตัน ภาสกรนที

  1. แค่อ่านนิดหน่อยก็ทำให้เรามีพลังขึ้นเยอะเลยค่ะ
    ขอบคุณ คุณตันที่บอกเล่าอะไรดีๆให้ค่ะ

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s